Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ γιορτάζει την Πρωτομαγιά στο Κτήμα Δρακόπουλου

Αυτή την Πρωτομαγιά, μετά τη πορεία, η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ και άλλες συλλογικότητες της περιοχής γιορτάζουν την άνοιξη στο κτήμα Δρακόπουλου (Πατησίων 356) . Με συλλογική κουζίνα, κατάλληλη μουσική, άφθονο ποτό και αστείρευτο κέφι!

11174784_764096953711721_3354341267979650612_n

Το ΜΕΤΑ για την Εργατική Πρωτομαγιά

Ο αγώνας, για την απελευθέρωση του ανθρώπου από τα δεσμά της εκμετάλλευσης, συνεχίζεται μέχρι σήμερα, σθεναρά και αδιαπραγμάτευτα, για την εργατική τάξη.

Η Εργατική Πρωτομαγιά, οι αξίες, το νόημα και ο συμβολισμός της ως ημέρα μνήμης και τιμής στους αγώνες και τις θυσίες της Εργατικής Τάξης παραμένουν ζωντανές και επίκαιρες. 

Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, οι γυναίκες και οι νέοι «πλήρωσαν» και «πληρώνουν» πολύ σκληρά τις μνημονιακές πολιτικές της λιτότητας, που μας βύθισαν στην οικονομική ύφεση, με την οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση να παίρνει χαρακτηριστικά ανθρωπιστικής κρίσης.

Οι εργατικές κατακτήσεις και τα δικαιώματα διαλύθηκαν, η κοινωνική ασφάλιση και η πρόνοια χτυπήθηκαν ανηλεώς, ο κοινωνικός ιστός απειλήθηκε, ο παραγωγικός ιστός σχεδόν διαλύθηκε, γίναμε χώρα ανέργων και πεινασμένων, με τη νέα γενιά να παίρνει ξανά τους δρόμους της ξενιτιάς.

Η πολιτική αλλαγή στη χώρα μας, στις εκλογές της 25ης Γενάρη, είναι το αποτέλεσμα των εργατικών και λαϊκών αγώνων της τελευταίας πενταετίας, ανοίγει το δρόμο της απαγκίστρωσης από τη μέγγενη του μνημονίου, γέννησε ξανά ελπίδα και αναπτέρωσε τις προσδοκίες του λαού μας.

Αυτή την ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ βρισκόμαστε στη καρδιά μιας σκληρής πολιτικής και ταξικής μάχης, ενώ ο πολιτικός εκβιασμός των «δανειστών» και το κλίμα οικονομικής ασφυξίας που δημιουργούν στοχεύουν στην πλήρη υποταγή και την ταπείνωση καθώς και στην πολιτική αποτυχία του ελπιδοφόρου εγχειρήματος που επέλεξε ο ελληνικός λαός.

Στη χώρα μας, το Κεφάλαιο και οι διεθνείς τοκογλύφοι, με όχημα τους κυρίαρχους κύκλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ αλλά και τα εγχώρια «παπαγαλάκια» και τα συστημικά ΜΜΕ, επιχειρούν να πνίξουν το δικαίωμα των εργαζομένων και του Ελληνικού λαού, να αγωνίζονται να αλλάξουν τη ζωή τους και την πορεία της χώρας.

Γι’ αυτό, ο αγώνας ενάντια στο δόγμα της λιτότητας, για τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους ώστε να μη γίνει η χώρα μας αποικία χρέους και προτεκτοράτο των τοκογλύφων δανειστών, ο αγώνας για εθνικοποίηση των τραπεζών, για χώρα κυρίαρχη, ανεξάρτητη, δημοκρατική που θα ανατρέψει τις μνημονιακές πολιτικές και θα ανασυγκροτηθεί προς όφελος του λαού και των εργαζομένων, συνεχίζεται και είναι σκληρός και ανελέητος.

Αυτή την ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ, στην πρώτη γραμμή της μάχης, είναι η ανατροπή των μνημονικών μέτρων, η αταλάντευτη μάχη κατά των ιδιωτικοποιήσεων, η πάλη για την ανάκτηση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων των εργαζομένων, η πλήρης επαναφορά του θεσμού των ΣΣΕ, η επιβίωση των άνεργων, ο έλεγχος και η αποτροπή της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, η επαναφορά των διωχθέντων υπαλλήλων στο δημόσιο. Επιπλέον, σε κορυφαίο αίτημα πάλης των εργαζομένων, αναδεικνύεται η προστασία της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης, πολύ περισσότερο τη στιγμή που τα σενάρια της παραπέρα μείωσης των συντάξεων μπαίνουν επιτακτικά από τους πιστωτές,

Διεκδικούμε αναβαθμισμένο και ουσιαστικό ρόλο των εργαζομένων, με συνδικαλιστικές ελευθερίες, συλλογική εκπροσώπηση και προστασία όλης της μισθωτής εργασίας χωρίς τείχη και διαχωρισμούς.

Παλεύουμε να μπει φρένο στη μάστιγα της ανεργίας και της αναδουλειάς,  τέλος στη μαύρη, ανασφάλιστη και απλήρωτη εργασία, στην ενοικίαση εργαζομένων και στο δουλεμπόριο ελλήνων και αλλοδαπών εργαζομένων. 

Μαχόμαστε μαζί με τους συνταξιούχους για την επαναφορά των συντάξεών τους στα προ μνημονίου επίπεδα, για την κατάργηση της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, για τη σωτηρία του ασφαλιστικού.

Το ΜΕΤΑ καλεί τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, της άνεργους, κάθε πολίτη σε όλη τη χώρα που έχει πληγεί από τα μνημόνια, να πάρουν μαζικά μέρος στο γιορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς, διεκδικώντας το δικαίωμα των εργαζομένων και του λαού, στη ζωή με αξιοπρέπεια.

Δεν υποχωρούμε στους εκβιασμούς, δε θα σκύψουμε το κεφάλι, δεν κάνουμε πίσω. Θα βαδίσουμε ανυποχώρητα μπροστά, οικοδομώντας μια χώρα ανεξάρτητη, κυρίαρχη, με δημοκρατία, ελευθερία, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, με προτεραιότητα στις ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των άνεργων, του λαού.

Στους πολιτικούς και οικονομικούς εκβιασμούς διαπραγματευόμαστε με τα δικά μας όπλα: τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις, την οργάνωση και τη συσπείρωση στα συνδικάτα, την ενότητα και τον συντονισμό των αγώνων, την ταξική μας αλληλεγγύη.

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΘΥΣΙΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ

Ανακοίνωσή ΣΥΡΙΖΑ για την Πρωτομαγιά

Δεν εκβιαζόμαστε – ούτε βήμα πίσω!

 Από τους ηρωικούς αγώνες των εργατών στο Σικάγο του 1886 η 1η Μαΐου είναι ημέρα μνήμης και αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση, την καταπίεση και την κοινωνική αδικία.

Τα τελευταία χρόνια ο κόσμος τη εργασίας βιώνει,  σε όλες σχεδόν τις χώρες, την πιο ακραία επίθεση με στόχο την κατάργηση όλων αυτών των δικαιωμάτων που με αγώνες κατέκτησε στη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα. Το παγκόσμιο κεφάλαιο επιτίθεται στον κόσμο της εργασίας σε μια προσπάθεια να ξαναφέρει τις εργασιακές σχέσεις έναν αιώνα πίσω, με μισθούς κάτω από τα όρια της φτώχειας,  ακραία ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, απολύσεις, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, κατάργηση στην πράξη ακόμα και του 8ώρου και γενικώς κατάργηση κάθε εργασιακού συλλογικού και κοινωνικού δικαιώματος.

Στη χώρα μας η επίθεση αυτή πήρε ιδιαίτερα άγρια μορφή με τα μνημόνια των τελευταίων 5 ετών όταν, με πρόσχημα την κρίση χρέους που ήταν αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών των προηγούμενων κυβερνήσεων, επιχειρήθηκε η πλήρης ισοπέδωση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Το χρέος το οποίο δεν αποτελεί ευθύνη των εργαζομένων δημιουργήθηκε για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των τραπεζιτών και της ολιγαρχίας και με βάση αυτό λεηλατήθηκε κυριολεκτικά η ελληνική κοινωνία.  Με μια σειρά μνημονιακούς νόμους οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ υποταγμένες πλήρως στις επιταγές των δανειστών μείωσαν τους μισθούς και τις συντάξεις μέχρι και 50%, απέλυσαν εργαζόμενους στο δημόσιο, διευκόλυναν τις απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα και οδήγησαν πάνω από ένα εκατομμύριο συνανθρώπους μας στην ανεργία και χιλιάδες νέες και νέους στη μετανάστευση. Ταυτόχρονα κατήργησαν ουσιαστικά τις συλλογικές συμβάσεις, ανέδειξαν την ελαστική εργασία και την ενοικίαση εργαζομένων σε κυρίαρχο εργασιακό μοντέλο και επιχείρησαν στην ουσία τη σταδιακή μετατροπή όλης της χώρας σε μια  «ειδική οικονομική ζώνη».

Η κοινωνία και ο κόσμος της εργασίας αντιστάθηκε και αγωνίστηκε όλο αυτό το διάστημα έχοντας συχνά να  αντιμετωπίσει  την σκληρή καταστολή των μνημονιακών κυβερνήσεων.  Οι εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες συνέβαλαν στην εκλογική ήττα των μνημονιακών δυνάμεων και στην ανάδειξη της αριστεράς στην κυβερνητική εξουσία.

Αποφασιστικά στη πρώτη γραμμή της  σύγκρουσης

Σήμερα ο αγώνας συνεχίζεται.  Η κυβέρνηση υλοποιώντας τις προεκλογικές της δεσμεύσεις προωθεί σχέδια νόμου για επαναφορά των εργατικών δικαιωμάτων, του κατώτερου μισθού, των συλλογικών διαπραγματεύσεων, την επαναπρόσληψη των απολυθέντων στο Δημόσιο και την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Παράλληλα, όμως, συνεχίζονται με μεγαλύτερη ένταση και οι πιέσεις, οι πολιτικοί εκβιασμοί από πλευράς δανειστών, ξένων και ντόπιων οικονομικών συμφερόντων που αντιτίθενται σε οποιαδήποτε προσπάθεια επανακατοχύρωσης και προστασίας εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και απαιτούν την πλήρη υποταγή της νέας κυβέρνησης. 

Στα πλαίσια αυτά σήμερα ο αγώνας των εργαζομένων αποκτά ιδιαίτερα κοινωνικά και ταξικά χαρακτηριστικά. Μέσα από την ανυποχώρητη σύγκρουση να καταφέρουμε να κάνουμε τον νεοφιλελευθερισμό μαζί με τα αποτελέσματα των μνημονίων παρελθόν. Για την αναδιανομή του πλούτου υπέρ του κόσμου της δουλειάς. Για τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους. Για την παραγωγική ανασυγκρότηση με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι το κέρδος.

Απέναντι λοιπόν στις δυνάμεις της συντήρησης που θέλουν να γυρίσουν το χρόνο πίσω και στις εγχώριες και παγκόσμιες οικονομικές ελίτ, που οδηγούν ανθρώπους στην εξαθλίωση  και  κοινωνίες στην καταστροφή προκειμένου να αυξήσουν ακόμα περισσότερο  την κερδοφορία τους, οι εργαζόμενοι απαντούν με ενότητα και αγώνα.

Την 1η του Μάη όλες και όλοι δίνουμε δυναμικό παρών στις πρωτομαγιάτικες απεργιακές συγκεντρώσεις. Απαντάμε στου εκβιασμούς. Οι αγώνες μας για κατοχύρωση και διεύρυνση των δικαιωμάτων μας, για δημοκρατία, για μια ζωή με αξιοπρέπεια θα νικήσουν. Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει ένα λαό αποφασισμένο!

ΖΗΤΩ Η 1Η ΜΑΗ   –  Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΞΑΝΘΟ – 20/04/2015

11164790_952456691472118_7536037066793310751_n

Εργαζόμενοι «στο Κόκκινο»: Ακατανόητη και προσβλητική η συνεχιζόμενη κατάληψη, να λήξει ομαλά

Ακατανόητη και προσβλητική χαρακτηρίζουν την συνεχιζόμενη κατάληψη του ραδιοφωνικού σταθμού «105,5 στο Κόκκινο», οι εργαζόμενοι του και, με ομόφωνη απόφαση της συνέλευσης τους, ζητούν την ομαλή λήξη της. Τονίζουν ότι η συνέχιση της θέτει ανυπέρβλητα εμπόδια στην ύπαρξη μιας «φωνής» που τώρα είναι κρίσιμη και χρήσιμη.

Ολόκληρη η απόφαση έχει ως εξής:

«Εμείς, οι εργαζόμενοι στον «105,5 Στο Κόκκινο» από την πρώτη ημέρα λειτουργίας του ραδιοφωνικού σταθμού τον Φεβρουάριο του 2006 εργαστήκαμε και υπερασπιστήκαμε με επαγγελματική ακεραιότητα και σθένος την επιλογή μας να δημιουργήσουμε ένα μέσο ενημέρωσης διαφορετικό από όλα τα άλλα. Ένα μέσο ενημέρωσης με μικρόφωνα ανοικτά σε κάθε δίκαιη διεκδίκηση, ένα μέσο που θα δίνει «φωνή» σε κάθε κίνημα για τη διεύρυνση των πολιτικών, κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, ένα μέσο που θα αντιστέκεται στον φασισμό και τους υποστηρικτές του.

Σε καιρούς δυσοίωνους για την ενημέρωση αναδείξαμε σε μείζονα τα κοινωνικά αιτήματα για την βελτίωση των όρων διαβίωσης των κρατουμένων, σταθήκαμε στο πλάι όσων με κίνδυνο της ζωής τους διεκδίκησαν τα δικαιώματά τους, αντιταχθήκαμε στις φυλακές Τύπου Γ’, καταγγείλαμε τους νόμους που επιχειρούν να τρομοκρατήσουν τον λαό και να ποινικοποιήσουν εν γένει την συμμετοχή σε εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες, περπατήσαμε στους δρόμους τον Δεκέμβριο του 2008, ενώσαμε τις φωνές μας με τα κινήματα για την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας των εργαζομένων κάθε εργασιακού κλάδου και για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος μπροστά στο αδηφάγο κέρδος. Δώσαμε τα μικρόφωνα του σταθμού σε συμβολικές και δυναμικές παρεμβάσεις.

Προειδοποιήσαμε για την επικίνδυνη πολιτική άνοδο των ναζί της Χρυσής Αυγής και των συνοδοιπόρων της, πρωτοστατήσαμε στο να τσακιστεί η δημόσια εικόνα, που άλλα μέσα ήθελαν να καλλιεργήσουν για τους στυγνούς φασίστες δολοφόνους.

Η αταλάντευτη αυτή στάση μας και η καθημερινή μας σύγκρουση με συμφέροντα και καθεστωτικές πρακτικές, όπου και όσο «ψηλά» κι αν βρίσκονταν, καθιέρωσε το ραδιόφωνο «105,5 Στο Κόκκινο» στη συνείδηση του λαού και των αλληλέγγυων αγωνιστών ως ένα μέσο ενημέρωσης ταγμένο στα συμφέροντα του εργαζόμενου, του ανέργου, του κάθε πολίτη που διεκδικεί την αξιοπρέπειά του και την ελευθερία στην έκφραση.

Με αυτά τα δεδομένα, η συνεχιζόμενη κατάληψη των γραφείων του σταθμού και η εκδίωξη των εργαζομένων του από τον εργασιακό τους χώρο είναι ακατανόητη και προσβλητική καθώς η συνέχιση της κατάληψης θέτει ανυπέρβλητα εμπόδια στην άσκηση αυτής της εργασίας μας. Άλλωστε, η ύπαρξη αυτής της «φωνής» είναι τώρα εξίσου κρίσιμη και χρήσιμη.

Ως συνέλευση εργαζομένων στον 105,5 στο Κόκκινο, καλούμε ομόφωνα σε ομαλή λήξη της κατάληψης».