ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΥΡΙΖΑ 5ου ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ,ΤΕΤΑΡΤΗ 17/03 , ΣΤΙΣ 6:30, ΜΑΚΜΙΛΛΑΝ 10-ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΟΡΟΦΟ, ΓΡΑΦΕΙΑ ΒΙΟΖΩ

Ακολουθεί εδώ η εισήγηση της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ 5ου διαμερίσματος

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ

ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ 5ου ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ

Έχουν ήδη περάσει 5 μήνες από τις εκλογές του Οκτώβρη και το τοπίο είναι σήμερα τελείως διαφορετικό. Αφού η κυβέρνηση αφιέρωσε τις 120 πρώτες ημέρες της στο να πείσει το λαό ότι βρισκόμαστε στη δίνη μιας τεράστιας δημοσιονομικής κρίσης (χρησιμοποιώντας τα golden boys των ΜΜΕ) τελικά ξεδιπλώνει την πολιτική της. Σε προκλητική συγχορδία με τους κυρίαρχους κύκλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ανακοινώνει το «πρόγραμμα σταθερότητας» και ψηφίζει μαζί με το ΛΑΟΣ ένα πακέτο μέτρων που οδηγεί στην τελική εξόντωση όλων των εργαζομένων. Το πρόγραμμα αυτό μειώνει τους μισθούς των εργαζόμενων στο δημόσιο και τις ΔΕΚΟ περικόπτοντας μέρος από το δώρο Πάσχα, Χριστουγέννων και μέρος του επιδόματος αδείας, μειώνει τα επιδόματα στο δημόσιο κατά 12% και στις ΔΕΚΟ κατά 7%, παγώνει τις συντάξεις στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα για το 2010, αυξάνει τον ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, αυξάνει τη φορολογία κατά 20% στα καύσιμα, τα ποτά και τα τσιγάρα.

Τα μέτρα του «προγράμματος σταθερότητας» δεν θίγουν μόνο τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και τις ΔΕΚΟ, αλλά όλους τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους μικρομεσαίους και όλα τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα. Οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε αύξηση του πληθωρισμού, σε ακόμα μεγαλύτερη ακρίβεια, σε εκτίναξη της ανεργίας, κατεδαφίζουν ό,τι έχει εναπομείνει όρθιο από το κοινωνικό κράτος και αποδιαρθρώνουν ακόμα περισσότερο τις εργασιακές σχέσεις.

Η πολιτική της κυβέρνησης και των Βρυξελλών όμως δεν θα σταματήσει εδώ. Έρχονται νέα επώδυνα μέτρα που θα επιδεινώσουν την ύφεση και θα σπρώξουν όλο και περισσότερα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας στα όρια της φτώχειας. Η περικοπή του 13ου και 14ου μισθού αναμένεται να επεκταθεί και στον ιδιωτικό τομέα, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων στις ΔΕΚΟ έχει ανοίξει την όρεξη του κεφαλαίου για αντίστοιχη κατάργηση συλλογικών συμβάσεων και στον ιδιωτικό τομέα, οι απολύσεις αναμένεται να απελευθερωθούν με το επιχείρημα της «ανταγωνιστικότητας», ενώ έπεται και η διάλυση του δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης με τη νεκρανάσταση των «τριών πυλώνων», με συντάξεις φτώχιας, με αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση. Οι μέχρι τώρα περικοπές εκτείνονται από 5 έως 7.500 ευρώ το χρόνο, ανάλογα με το μισθολογικό κλιμάκιο. Και αύριο στο Euro-group θα ζητήσουν/επιβάλλουν απολύσεις στο Δημόσιο και ΔΕΚΟ (μέσω της μη ανανέωσης συμβάσεων 100.000 εργαζομένων ή κατηγοριών απ’ αυτούς) και περαιτέρω περικοπές των επιδομάτων δημοσίων υπαλλήλων. Θα έχουμε φτώχεια και κατασχέσεις σε λίγους μήνες, μόλις θα έχουν εξαντληθεί οι οικονομίες που έχουν οι οικογένειες και δεν θα μπορούν να πληρώσουν δάνεια, κάρτες, νοίκια κ.λπ. Αυτό θα θίξει ιδιαίτερα τους μικρομεσαίους της περιοχής μας, όπως και το άνοιγμα των «κλειστών επαγγελμάτων» (π.χ. φαρμακοποιοί).

Η σημερινή κρίση δεν έπεσε από τον ουρανό. Είναι αποτέλεσμα της κρίσης του νεοφιλελεύθερου μοντέλου, που βασίζεται στο «Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης» (Σ.Σ.Α.), καθώς και της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ασκήθηκε τα τελευταία χρόνια από τις δυνάμεις του δικομματισμού στην Ελλάδα. Το σύμφωνο σταθερότητας δεν είναι η Ευρώπη. Είναι ένα σύνολο κανόνων, ένα θεμελιώδες αρχιτεκτόνημα του νεοφιλελεύθερου οικονομικού υποδείγματος, με σκοπό την ισχυροποίηση των ισχυρών, τη συμπίεση μέχρι στραγγαλισμού της εργασίας, την επικράτηση των «αγορών», τη μονοσήμαντη αντιμετώπιση των χρεών και των ελλειμμάτων, σε βάρος του κοινωνικού κράτους. Με βάση το Σ.Σ.Α. οι εμπορικές τράπεζες δανείζονται με επιτόκιο 1% από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με ενέχυρο ομόλογα του δημοσίου και δανείζουν με επιτόκια της τάξης του 6-7% το ελληνικό δημόσιο. Τα λεγόμενα «σταθεροποιητικά προγράμματα» δεν είναι τίποτε περισσότερο από προγράμματα σύγκλισης προς τα κριτήρια του Σ.Σ.Α.

Από την άλλη οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές του δικομματισμού έχουν ήδη δημιουργήσει μια βαθιά ύφεση, ενώ τα εργαλεία που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να ανταποκριθεί στις επιταγές των Βρυξελλών θα εξαθλιώσουν περισσότερα τμήματα του πληθυσμού. Οι πολιτικές του δικομματισμού είναι αυτές που :

  • Χρηματοδότησαν τις τράπεζες με εξωφρενικό ποσό των 28 δις, που αντιστοιχεί στο 10% του ΑΕΠ.
  • Έφτασαν τις αμυντικές δαπάνες στο 2,8% του ΑΕΠ (1η χώρα στην Ε.Ε.),
  • Έριξαν το συντελεστή φορολόγησης των Α.Ε. από 35% το 2004 σε 25% το 2007 και σκοπεύουν να τον ρίξουν έως το 2014 στο 20%.
  • Μειώνουν χρόνο με το χρόνο τους φόρους επί των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου, με αποτέλεσμα η χώρα μας να έχει πολύ χαμηλό φορολογικό συντελεστή σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
  • Απαλλάσσουν τους εφοπλιστές από το ΦΠΑ με αποτέλεσμα να χάνονται περί τα 6 δις ετησίως.
  • Επέτρεψαν στο μεγάλο κεφάλαιο να αποφεύγει τη φορολόγηση μέσω των off shore εταιρειών. Οι πολυτελείς επαύλεις και τα χλιδάτα σκάφη της Μυκόνου ανήκουν σε παράκτιες εταιρείες «αξιοποίησης τουριστικών ακινήτων».
  • Διαμόρφωσαν τη σχέση έμμεσων-άμεσων φόρων γύρω στο 60%-40%, με αποτέλεσμα το μεγάλο κεφάλαιο να συνεισφέρει ελάχιστα στο δημόσιο κορβανά.
  • Δεν φορολόγησαν ποτέ την εκκλησιαστική περιουσία.
  • Δημιούργησαν τα golden boys με μηνιαίους μισθούς της τάξης των 20.000 ευρώ, που δηλώνουν ότι «δεν είναι άσχημα τα 720 ευρώ το μήνα για τους Έλληνες συνταξιούχους».
  • Δημιούργησαν με πολιτική τους επιλογή τους μηχανισμούς της απίστευτης φοροδιαφυγής των μεγαλοεπιχειρηματιών.
  • Αφήνουν ανενόχλητες τις επιχειρήσεις που παρακρατούν τις εισφορές τους στα ασφαλιστικά ταμεία, τα ώθησαν στην αγορά δομημένων ομολόγων που ακολούθησαν «ειδικές διαδρομές» με στόχο την καταβολή υψηλών και παράνομων προμηθειών (μαύρο χρήμα) σε υψηλά ιστάμενα στελέχη χρηματιστηριακών επιχειρήσεων.
  • Ξεπούλησαν τις ΔΕΚΟ, τα λιμάνια και την Ολυμπιακή στο ιδιωτικό κεφάλαιο.
  • Σφετερίστηκαν και καταχράστηκαν τη δημόσια περιουσία (π.χ. σκάνδαλο του Βατοπεδίου)
  • Κατασπατάλησαν το δημόσιο χρήμα με τους ολυμπιακούς αγώνες με ύποπτες και αδιαφανείς διαδικασίες.
  • Στήσανε το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου κλέβοντας τις αποταμιεύσεις χιλιάδων ανθρώπων.
  • Φάνανε 4 κοινοτικά πλαίσια στήριξης χωρίς ποτέ να δώσουν λογαριασμό σε ποιους πήγαν τα λεφτά και αν και που επενδυθήκαν.

Απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης και της Ε.Ε. πρέπει να απαντήσουμε πως υπάρχει άλλος δρόμος. Ο δρόμος αυτός περνά μέσα από την αμφισβήτηση και τη σύγκρουση τόσο με τις κυρίαρχες δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και με το μπλοκ των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων εξουσίας στη χώρα.

Άμεσος πολιτικός μας στόχος πρέπει να είναι η ανάπτυξη ενός ευρύτατου, μαζικού και πολύχρωμου μετώπου με όλες τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς, τους ψηφοφόρους και τα μέλη του ΠΑΣΟΚ, τις προοδευτικές δυνάμεις, τους εργαζόμενους και τη νεολαία, ενός μεγάλου κινήματος ενάντια στο πρόγραμμα σταθερότητας, που δεν θα επιτρέψει στην κυβέρνηση να περάσει τα μέτρα και θα την αναγκάσει να ξανασκεφτεί σοβαρά πριν προβεί στις επόμενες κινήσεις της.

Ταυτόχρονα οφείλουμε να στοχεύσουμε και το Σ.Σ.Α. που αποτελεί την πραγματική «ρίζα του κακού». Η κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας, δηλαδή ο απευθείας δανεισμός των μελών από την Ε.Κ.Τ., η κατάργηση του ανατριχιαστικού συστήματος της «αξιολόγησης», η κερδοσκοπία με τα ομόλογα κατά του «κινδύνου της χρεοκοπίας» είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να υπάρξει μια άλλη πολιτική στην Ευρωζώνη, που θα βάζει σε πρώτη προτεραιότητα τη σταθερή και βιώσιμη ανάπτυξη, πλήρη απασχόληση στους εργαζόμενους, δίκαιη ανακατανομή του παραγόμενου πλούτου, κοινωνικές παροχές (υγεία, παιδεία κλπ.), πάταξη της παραοικονομίας, της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς. Απαιτείται γι’ αυτό ο συντονισμός της πάλης των λαών της Ευρώπης –κυρίως τη νότιας– ενάντια στην πολιτική των Βρυξελλών και το Σύμφωνο Σταθερότητας.

Ταυτόχρονα απαιτείται η συγκρότηση ενός εναλλακτικού κοινωνικού και πολιτικού συνασπισμού δυνάμεων που μέσα από τους αγώνες θα θέσει στόχους για μια άλλη αναπτυξιακή πολιτική, για την έξοδο της χώρας από την κρίση, για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας που θα στηριχτεί σε ένα δημόσιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, δημόσιες υποδομές, δημόσιες επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας. Ένα τέτοιο πρόγραμμα μέτρων για τις άμεσες και επείγουσες ανάγκες των εργαζομένων, των νέων, των μεταναστών, των γυναικών πρέπει να συνδυαστεί με την ανατροπή των προτεραιοτήτων που έχει αποδεχτεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Μια τέτοια πολιτική μπορεί να γίνει πλειοψηφική.

Στην ερώτηση «πού θα βρεθούν τα χρήματα» εμείς απαντάμε πως αυτά θα βρεθούν:

  • Με τη δραστική μείωση των στρατιωτικών δαπανών.
  • Με την αύξηση της φορολογίας του μεγάλου κεφαλαίου.
  • Με τη φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και τη φορολόγηση των χρηματιστηριακών συναλλαγών.
  • Με την εθνικοποίηση τραπεζών και οργανισμών κοινής ωφέλειας.
  • Με την κατάργηση των ειδικών φορολογικών καθεστώτων και τη φορολόγηση των off shore εταιρειών.
  • Με την αύξηση του ποσοστού των άμεσων φόρων σε σχέση με τους έμμεσους.
  • Με τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.
  • Με την ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής της χώρας.
  • Με την ανασυγκρότηση και ενίσχυση της παραγωγικής βάσης της κοινωνίας με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης.
  • Με την πάταξη της φοροδιαφυγής, της εισφοροδιαφυγής, της διαφθοράς, κάθε μορφής σφετερισμού και κατασπατάλησης της δημόσιας περιουσίας
  • Με το σπάσιμο των κυκλωμάτων που υπερτιμολογεί τα φάρμακα και χρεώνει τα ταμεία με υπέρογκα ποσά.
  • Με την πάταξη του λαθρεμπορίου καυσίμων και γενικότερα των καρτέλ που λυμαίνονται τις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών.

Επίσης θα χρειαστεί να υπερασπιστούμε τις κοινωνικές δαπάνες των δήμων, γιατί έρχονται μεγάλες περικοπές και σ’ αυτές. Αυτό πρέπει να είναι το πρώτο θέμα για τα κινήματα πόλης όπως και τα δίκτυα αλληλεγγύης, δηλαδή να ερευνηθεί αν μπορούν να υπάρξουν μέσω μαζικών φορέων συνεταιρισμοί για πιο φτηνά τρόφιμα, ρούχα, βιβλία κ.λπ μέσω σύνδεσης με παραγωγούς, κοινωνικά σουπερμάρκετ, γενικώς ανταλλαγές που παρακάμπτουν την αγορά και το κέρδος των μεσαζόντων, κάτι σαν λαϊκή άμυνα και έμμεσο μποϊκοτάζ.

Σήμερα τα καθήκοντα για την Αριστερά είναι ιστορικά. Οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις της προηγούμενης περιόδου με αποκορύφωμα τη γενική απεργία της 11ης Μαρτίου, τη μεγαλειώδη συγκέντρωση και πορεία που ακολούθησε, πρέπει να συνεχιστούν με όλους τους δυνατούς τρόπους. Να δείξουμε με κάθε πρόσφορο μέσο στην κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της στα ΜΜΕ ότι τα μέτρα της δεν θα περάσουν χωρίς δικές της απώλειες, να απαντήσουμε στις προβοκάτσιες απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ, να δείξουμε στους εργαζόμενους ότι η μοναδική διέξοδος σήμερα είναι η ανάπτυξη ενός πολύμορφου ενωτικού κινήματος απέναντι στα μέτρα που πάρθηκαν και σε όσα ετοιμάζονται.

Πρέπει σήμερα ως ΣΥΡΙΖΑ να αναλάβουμε ένα σύνολο πρωτοβουλιών για κοινή δράση και συγκρότηση ενός πλατιού μετώπου κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων με πρώτη προτεραιότητα το πρόγραμμα σταθερότητας. Να απευθυνθούμε προς τις δυνάμεις της υπόλοιπης Αριστεράς, τους Οικολόγους, αλλά και τον κόσμο ή και στελέχη του ΠΑΣΟΚ που διαφωνούν με τα κυβερνητικά μέτρα, καθώς επίσης και τις μαχόμενες συνδικαλιστικές δυνάμεις του εργατικού κινήματος, δηλαδή σε ότι αντιδρά, σκέφτεται και «κινείται» στο 5ο διαμέρισμα με στόχο τη συγκρότηση μιας επιτροπής αγώνα με άμεσο στόχο «να πάρει πίσω η κυβέρνηση τα μέτρα». Μια τέτοια επιτροπή θα μπορούσε να συντονίσει τις ευρύτερες δυνατές δυνάμεις του διαμερίσματος με σκοπό τη δράση στις γειτονιές, να πάρει την πρωτοβουλία για τη μέγιστη δυνατή ενημέρωση του κόσμου, να οργανώσει αγωνιστικές κινητοποιήσεις ενάντια στο πρόγραμμα σταθερότητας της κυβέρνησης και ενάντια στο σύμφωνο σταθερότητας.

Μεγάλο βάρος πρέπει να δώσουμε στα σχολεία. Τα παιδιά ζουν τα προβλήματα των γονιών και αυτή η οικονομική κατάσταση θα έχει άμεσες επιπτώσεις στις σπουδές και στο βιοτικό τους επίπεδο. Στα 5 χρόνια τεράστιας λιτότητας και κατεδάφισης κοινωνικών υπηρεσιών  που θα ακολουθήσουν (όπου πιθανώς να δούμε να κλείνουν σχολεία), αν δεν γίνει κάτι, οι σημερινοί μαθητές της 1ης και 2ας Γυμνασίου θα συντριβούν. Επιπλέον η δική μας απουσία τους κάνει εύκολη λεία στην ακροδεξιά, όχι γιατί τα παιδιά ρέπουν προς το φασισμό, αλλά γιατί αυτές οι συμμορίες τους δίνουν αυτοπεποίθηση και αίσθηση δύναμης. Επίσης μπορεί να στραφούν προς αδιέξοδες καταστάσεις, όπως σπασίματα κλπ, μια μικρο-αντίσταση που εκτονώνει το θυμό, αλλά δεν φέρνει πολιτικοποίηση και συνειδητή δράση. Πρέπει να αναλάβουν οι καθηγητές που έχουμε  να οργανώσουν μια προοδευτική πολιτιστική «επίθεση» στα σχολειά με φεστιβάλ, συγκροτήματα μουσικής και εκδηλώσεις, εκθέσεις βιβλίου, θέατρο, αθλητισμό και οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να αφυπνίσει και να συσπειρώσει σε προοδευτική κατεύθυνση τα νέα παιδιά.
Να αξιοποιήσουμε όσο μπορούμε το blog και τα τοπικά μέσα για ανακοινώσεις, δημοσιεύσεις των δράσεών μας.

Τέλος πρέπει να δώσουμε όλες τις δυνάμεις μας για τη συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ, που σε αυτές τις συνθήκες πρέπει να αποτελέσει το αντίπαλο δέος. Τα μέτρα πρέπει και μπορούν να παρθούν πίσω! Για να γίνει αυτό πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να δώσει τις μάχες με τους καλύτερους δυνατούς όρους. Η οργάνωση του λαού είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να ανατρέψει την κατάσταση. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να βοηθήσει σ’ αυτόν τον αγώνα συσπειρώνοντας το ευρύτερο δυνατό δυναμικό και στη γειτονιά μας. Να μην αφεθεί κανείς. Να τους ενοχλήσουμε όλους. Να πάμε σε αυτούς που έχουμε ξεχάσει. Τα αυτιά του κόσμου είναι ανοιχτά. Περιμένουν να ακούσουν και τη δική μας άποψη. Να τους πούμε ότι γίνεται να αλλάξει η κατάσταση. Να τους πούμε πώς γίνεται. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί και πρέπει να παίξει τον ιστορικό του ρόλο. Σ’ αυτόν τον αγώνα δεν περισσεύει κανείς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s